βγαινω εξω και η βροχη με κανει χαλια απο το πρωτο βημα
-σκατα-
συνεχισα γιατι δεν ειχα ορεξη να μπω παλι μεσα.
μεχρι τη γωνια του δρομου το νερο ειχε φτασει μεχρι τα κοκαλα μου
τα μαλλια επεφταν στα ματια μου
και δεν εβλεπα πολυ καλα που πηγαινα.
η βροχη ολο και δυναμωνε
και εγω σιχτιριζα την ατυχια μου.
μπηκα στο μαγαζι μεσα στο νερο και τη λασπη
πηρα τις μπυρες και εφυγα.
αλλη μια μεγαλη νυχτα με περιμενει...

ακομα ενα ποτηρακι...

καθομουν και τη κοιταζα για ωρα
δε μιλαγε,
απλα μου εριχνε δηλητηριο με τα ματια της.
σηκωθηκα και εφυγα γιατι βαρεθηκα.
-μαλακια μου-
ηθελε να μιλησει σε καποιον.
ηταν τοσο μονη και εγω απλα εφυγα.
γιατι βαρεθηκα τη σιωπη της...

την ειδα παλι το επομενο βραδυ.
μονη της στη μπαρα και κοιταζε...
κοιταζε και μοιραζε μισος στο κοσμο γυρω της
τη πλησιασα
εκατσα και την ακουσα.
η ζωη μου μπροστα της ηταν παραδεισος
-δε της το ειπα αυτο-
απλα συνεχισα να την ακουω...

ειμασταν για λιγο καιρο μαζι
μεχρι το τελος.
δε περιμενα κατι τετοιο...
δεν ηθελα να τελειωσει ετσι.
-οχι μ' αυτο το τροπο τουλαχιστον-
εψαχνε τροπο να γλιτωσει απ' ολα.
απ' οτι της ειχε συμβει.
τελικα ξεφυγε...

μια μερα γυρισε τρομοκρατημενη στο σπιτι
και αρχισε να φωναζει
εκανα οτι μπορουσα για να την ηρεμισω
ματαια
την ξεχεσα απο τα νευρα μου
και την αφησα στη κουζινα μονη
μετα απο λιγο ηρθε στο σαλονι
με ενα μαχαιρι στα χερια
και εκει μπροστα στα ματια μου
απλωσε τα εντερα της στο πατωμα
παντου κοκκινο
παντου πονος
παντου εκεινη...

δεν εκανα το κοπο να μαζεψω τα αιματα
τη πηρα στην αγκαλια μου
και εφερα κοντα το μπουκαλι.
με το ενα χερι την ειχα αγκαλια
με το αλλο γεμιζα ακομα ενα ποτηρακι...

Ασπρομαυρη πολη,
Κρατιεμαι ζωντανος οσο μπορω.
Δε με επνιξες ακομα.
Τα καταφερνεις ομως πολυ καλα.

Κοιτα με τωρα πως χανομαι...

θανατος

το τασακι γεματο.
αδεια μπουκαλια παντου
το σκοταδι καλυπτει τα παντα.

ησυχια.
καπου μακρυα ενας πυροβολισμος.
και το τηλεφωνημα:
εδω Ευαγγελισμος
-θανατος-

βροχη

η βροχη πεφτει και παλι στη πολη
προσπαθωντας να ξεπλυνει τις αμαρτιες της.
-ματαια-

η καθαρση αργει ακομα γι' αυτα τα καθαρματα...

και να τωρα που εισαι ακομα ζωντανη

μετα απο 5 μαχαιριες.

μαλλον επρεπε να αγορασω εκεινη τη καραμπινα

- δε γαμιεται; -

το ψυγειο εχει ακομα πολλες μπυρες...

ενα περιπου τελειωμενο ποιημα

Καθομουν σε μια γωνια
σε ενα αδειο,υπογειο μπαρ
και σε περιμενα.
Ειχα πιει ηδη δυο μπυρες
οταν μπηκες εσυ.
Ηρθες με χαρα να μου δειξεις το καινουριο σου ποιημα
-παντα μου αρεσαν τα ποιηματα σου-
ασχετα αν δε στο ειχα πει ποτε.
Μου αρεσε αυτη η εποχη.
επινα εγω τις μπυρες μου
εσυ το κρασι σου
και μου διαβαζες τα ποιηματα σου.

Ξεραμε πως ο Θεος ειχε πεθανει-μας το 'χαν πει-
και δε μας ενοιαζε τιποτα.
Ζουσαμε για να ειμαστε ερωτευμενοι.
μεχρι που ολα αυτα τελειωσαν.
Δε σε ξαναειδα στο αδειο,υπογειο μπαρ
κι ας περιμενα με τα αδεια μπουκαλια στο τραπεζι για ωρες
κι ας περασαν οι μερες
οι μηνες
τα χρονια
περιμενα
αλλα δεν ηρθες ποτε ξανα.
Μετα απο καιρο εμαθα πως ειχες παρει μια βεσπα
και ταξιδευες στην ευρωπη.
Χαρηκα.
εκανες επιτελους το ονειρο σου.
αυτο ησουν παντα
και γι' αυτο σ' αγαπησα.
μια ταξιδιαρα ψυχη...

Η πολη

Αλλη μια μερα στην ασπρομαυρη πολη,
οπου η γλιτσα σκεπαζει τους δρομους
και η μυρωδια των γυναικων που θελουν να κανουν σεξ ειναι αφορητη.

Οι τσεπες της καμπαρντινας μου,γεματες χαρτια.
Πρεπει να προλαβω τον εκδοτη.
Ο μαλακας θα κλεισει σε μιση ωρα.
Προλαβαινω να πιω μια μπυρα στο δρομο...

Μου αρεσει αυτη η πολη.
Εχει οση μπυρα μπορεις να πιεις.
-Κυριως μπυρα-
Και οσες γυναικες αντεχει η τσεπη σου.
-για οσο εχεις τσεπες-

Μου αρεσει αυτη η πολη.
Οι γωνιες του δρομου μαυρες,
και μια αθλιοτητα γαμαει τη ζωη στη πολη.
Αλλα ωραια αθλιοτητα.
Σαν τη γυναικα που κοιμηθηκε χτες μαζι μου...

Μου αρεσει η αθλιοτητα
-με κανει να αισθανομαι ζωντανο-

Μου αρεσει αυτη η πολη.

Σκατα...

ξανθιες μπουκλες και μπλε ματια

Ειναι φορες που δε ξερω που παω,
Που χανω το δρομο μου μεσα στις ξανθιες σου μπουκλες.
Κοιταζω μες τα ματια σου τη γαλαζια αβυσσο να με καλει,
Αυτη τη φορα θα αφεθω στη μουσικη σου.

Οι νοτες μπλεκονται γυρω μας,
Το χαμογελο σου φωτιζει το χωρο.
Η μουσικη μας αγκαλιαζει και μας φερνει πιο κοντα,
Ο χρονος σταματα.
Το μονο που υπαρχει πια στο κοσμο εισαι εσυ.

...για τη Βερονικα

...

...search the truth inside your heart
find the meanings behind the sun
follow the steps beyond the moon
and return back now it's almost noon...

i'll love you

There'll be one day

you'll meet your maker
and then you'll find
that you are alone

And all the friends
you thought you had
are not so
much friends in the end

But don't worry
i'll always be with you
But don't worry
i'll always love you

...

The thin ice...

Σβησμενα τσιγαρα στο τασακι.Αδεια μπουκαλια στο πατωμα.Αυτα τα θoλα νερα φταινε για ολα.ξεχναω.ξεχναω πως την ελεγαν...
Ηταν σα νεραϊδα.Την ειδα μια νυχτα του χειμωνα για πρωτη φορα.Ακουσα χτυπους στη πορτα,πηγα ν' ανοιξω.
Εκεινη με τα ολοϊσια μαλλια της ριγμενα στους ωμους μου χαμογελασε.Κατι εσπασε μεσα μου.Ο παγος ηταν...
Το βλεμμα της με ζεστανε.Μου χαμογελασε αμηχανα...
Πεντε μηνες περασαν και δεν ειχε φυγει απο το σπιτι.Μια μερα βρηκα ενα σημειωμα."Φευγω".Εφυγε...
Ο παγος επεστρεψε στη θεση του...

Για μια θολη φωτογραφια

το πικαπ παιζει τo αγαπημενο σου τραγουδι.τουλαχιστον ετσι νομιζω...
Δε μου δωθηκε ποτε η ευκαιρια να σε γνωρισω καλυτερα.9 χρονια και αυτα χωρις να εχω τη πληρη συναισθηση των πραξεων μου.Τι μπορει να θυμαται ενα παιδι 9 χρονων απο τη μητερα του;Ποια ηταν η τελευταια φορα που την ειδα;Τι σκεφτοταν;Τι να σκεφτοταν...Κανενας δε θα μου απαντησει ποτε...Τοσα χρονια περασαν και δεν ξερω καν το γιατι...Γιατι;Παντα υπαρχει ενα "γιατι"...
Πως θα ηταν η ζωη μου αν ησουν εδω;Καλυτερη η χειροτερη;Μονο οταν χασεις κατι αρχιζεις να το εκτιμας...Πλεον εισαι μια θολη φωτογραφια στο αλμπουμ...Προσπαθω οσο περνανε τα χρονια να μη σε ξεχασω.Ειλικρινα προσπαθω...συγγνωμη αν δε τα καταφερα καλα μεχρι τωρα...Σου υποσχομαι οτι θα βρεθουμε ξανα.Οχι συντομα γιατι ξερω οτι δε βιαζεσαι και πως δε θα ηθελες να με δεις τωρα.ΘΑ ΖΗΣΩ και μετα θα ερθω και θα σου πω πως ηταν το ταξιδι...Στο υποσχομαι θα ερθω....

Οι νοτες

Χτυπαω τα πληκτρα χωρις να το καταλαβαινω,λες και τα χερια μου εχουν μαθει τι πρεπει να κανουν,με αποτελεσμα,εγω να εχω ξεχασει τις νοτες.
Κοιταζω τη παρτιτουρα απο συνηθεια και βλεπω τις νοτες.
Τις βλεπω να καθονται ακινητες και αμιλητες.
Καταδικασμενες να με κοιτανε με τα μαυρα ματια τους και να με κατακρινουν.
Καταδικασμενος κι εγω να τις βλεπω οσο παιζω.
Καποτε κατι σημαιναν.Καποτε ειμασταν ερωτευμενοι.
Καποτε...
Τωρα...
Τωρα βλεπω τις νοτες,αλλα δε βλεπω το συναισθημα.

...ενα βημα πιο κοντα στη σχιζοφρενεια.

Στην Α. (ξερει αυτη...)

Μακαρι το μουσικο κουτι να μην ηταν βραχνιασμενο
το βιβλιο με τα ποιηματα να μην ειχε κενες σελιδες
και η καρτα με τα χρονια πολλα να μην επερνε φωτια μολις την επιανες
Ομως δεν εχω παραπονο
Αν δεν ησουν εσυ δε θα μαθαινα ποτε πως φιλαει ενας πανθηρας...

Συντομα...

Μεσα σε ενα ξεχαρβαλωμενο κορμι "ζω" τα τελευταια 2 χρονια.
Το συντηρω και με συντηρει.
Συντομα ομως θα το παρατησω.
Συντομα θα φυγω απο εδω μεσα.
Συντομα θα αρχισω να ΖΩ.

where does the sky end?

Το αρωμα σου

Αποφασισα να απαλλαγω απο το αρωμα σου.Ξυρισα τα γενια μου γιατι ειχαν ποτισει απο το αρωμα σου.Εκοψα τα μαλλια μου γιατι ειχαν ποτισει απο το αρωμα σου.Αλλαξα το δερμα μου γιατι ειχε ποτισει απο το αρωμα σου.Το αρωμα σου ομως ειναι ακομα εδω...

Σκεψεις...

Κλεινω τα ματια και ενα κοκκινο πεπλο απλωνεται στο χωρο.

Ο θεος σου ειναι φτιαγμενος απο τα παραγωγα του πετρελαιου,ο δικος μου απο ονειρα κι ελπιδα.
Δε ξερω γιατι συνεχιζω να σ' ακολουθω,μαλλον γιατι ο δισκος εχει λιωσει πια κατω απο τη βελονα του πικαπ.Η καταπιεση των γραμμων του τετραδιου ειναι αβασταχτη,ωρα να παρω το πινελο μου να βαψω τον ουρανο...